Temmuz ayını da yedik be ! Ama ben ne yazıkki bu sene de tatil yapamayacağım Herkes ya gitti geri geldi ya da gitmeyenler hala nerelere gideceklerini konuşuyorlar.Tabii tatile gitmeyecek birisine bu konuşmalar işkence gibi geliyor Hele şu son günlerde hayatımın tamamen monotonlaşması ile bu tarz cümleler kuranları bir kaşık suda boğasım var (Çok mu şiddet içerikli bir yazı oldu ne , işkence , boğmak falan , bari bir yerlerine 13+ koyalım )

Sabah telefonun alarmı ile kalkıyorum , üstümü giyiyorum , yiyebilirsem birşeyler yiyorum , sonra hemen düşüyorum yollara.Önce bir minibüse biniyorum , ardında iş yerinin servisine.Sonra sabah 8:30 'dan akşam 17:30'a kadar hep bilgisayar başındayım (okurken içinden asosyal deme , ne yapayım işim bu ) Tabii öğle yemeğini ve yemekten sonra oynadığımız masa tenisini unutmamak gerekir.Akşam da işte yine aynı yolları kullanarak eve geliyorum.Bir 15-20 dakika gitar çalıp , sonra yemek yiyorum.Sonra tekrar bilgisayarın başına geliyorum.Bazen inip köpeğimizle oynuyorum.Sonra uykum geliyor yatıyorum.İnanın bana hafta içi hergün aynı bu şekilde geçiyor.

Okuyalı aslında baya oldu ama bir kitap var , yazarı "Mine Sota" , adı da "Siz adamı ölmekten güldürürsünüz!" , işte ondaki ana karakter kendi yaşadıklarını anlatırdı , çok eğlenceli bir kitaptı.Aslında o kitapta yapılanı bizler burada yapıyoruz , yaşadığımız şeyleri paylaşıyoruz.

Mesela geçtiğimiz gün servis'e(birkaç servis aracı var herkes istediğine binebiliyor) bindik gidiyoruz.Tabi şoför de gayet normal bir şekilde arabasını kullanıyor.Birden arkadan kadının biri bağırmaz mı "Aaa şuna bak , dursana adam, sanki bilmiyor burda ineceğimi" diye. Gülmekten gözlerimden yaş geldi.Bre kadın adam nerden bilsin senin nerde ineceğini , zavallı şoför de şok oldu zaten , dili tutuldu

İşte böyle bir acayip yaşam , yaşayabilene ne mutlu