ninnilerle büyüdüm şanslıydım:/

danalar bostana girerdi kör bostancı kovalardı
aynı masallardı dinlediklerim...

Şimdi kaybedecek zamanımız yok!derdi peri annem hemen başlardı değneğiyle mucizelere
kabaktan fayton ,fareden uşaklar,hepsi iyiydi güzeldi de
modadan anlamadığı kesindi peri annemin neyse……
cam ayakkabılarım,rüya gibi elbisemle çok çıktım o merdivenlerden ...
ve çıkdığım kadarda indim telaşla e acele işe şeytan karışır derdi anneannem karışırdıda

her seferinde tüm saraya rezil olur kapaklanırdım yere dizlerimdeki yara izleri ordan kalma işte…
12 ye 5 kala panikleyiveren bu heyecanlı bünye bu masaldan yadigar bena kesin!

benim masalımda camdan ayakkabılarım hiç çıkmadı patates ayağımdan…
tombalacıktım çünkü

e işte beyaz atlı prensimi bulamayışımda hep bu masalın suçu!Umut bırakmadı bana ya gelenler atlarını beyaza boyamışlardı yada ben su koyverdim herseferinde yok anasını sattığımının prensi !

O orman varya hani açbilaç kaçardık da ziyafete konardık!
hah işte o ormandaki çikolatadan evi her bulduğumuzda ablalarımla kavga ettim küsüp gittiler her seferinde bi ton alacağın olsun sölicez seni anneme işittim vız geldi tırs gitti
boru diil yahu eticin misali duvarlar nutella çatı kaplama
koca çikolatadan şekerden karamelden ev !enfes!
hep mızıkcıydım hep! ta o zaman dan beri…
mızıkcılık bu masaldan kalmadı!
kalsa kalsa bu masaldan selülitlerim kaldı bana yadigar!
Elbet masalın içeriğinden alınacak çok ders vardı ama çikolata deyince akan sular durur du!
E hala durur…..

her seferinde yedim! her seferinde midesine oturdum cadının inadımdan
o cadı hazımsızlıktan öldü hep aslında benim masalımın sonunda…

rahmetli ninemi pis kurt yerken ben mutlaka yolda lafa dalmış olurdum börtü böcükle
aklıma dahi gelmezdi kurdun kazık atacağı
en az bu masalı dinledim tırstım okutmadım bi daha bu masalı kurtarmaya gelecek olan avcı rahmetli dedemdi artık gelemezdi oda…

kurt un içinde anneannemle kalma bi daha çıkamama düşüncesi!sakat masal!!!!
bu masaldan geriye bi bok kalmadı bende!

pamuk prensese wallahide billahide hiç özenmedim!
ayna ayna söyle bana en güzel kim?in cevabı bendim çünkipamuk da kimmiş yahu.....

cüceler onu mutlu edebilmek için boylarından büyük işlere kalkışırlarken sen tut git prense aşık ol çok ayıp çok!!!

masallar masallarım....

ağlamadan büyüttüler beni şanslıydım..
biliyordum ninni ve masallarla uyumayan çocuklar vardı:/

masalları anlatanlar seviyorlardı beni ondandı işte bu masalları dinlerken kendimi de ekleyip masalların yorumunu masalcıya bırakmayışım...

biliyordumki ne zaman istesem masal anlatanım ninni söyleyenim elimden tutanım hep olacaktı:/
bildiğimden zahmetsiz uçuşlar la rüyaya daldım her sefer inde.
uykuyla uyanıklık arasındaki o ince çizgide yeniden doğuruyordu annem beni hiç bitmesin hep orada yanında kalayım diye direnirdim uykuya ama yorgun düşüp uyurdum
uyandığımda üşürdüm…

Bezden kırmızı bi beşiğim vardı
Koca kazık oldun dediler bi gün sığmıyorsun artık beşiğine
Ayıp!!!
ablanlarla içerde yat artık sen!
Ama uyuyan güzel yalnız yatardı
Niyetim Hep uyuyan güzel olmaktı ki…..

Kırmızı beşiğimi söktüler ne çok ağlamıştım o gün…

büyümem de tıpkı bu son satırlar gibi ani oldu....
ne çabuk geçiyor şu pis pis sırıtan beni durduramassın nidalarıyla akmaya devam eden zaman....

vay anasını yahu....32 olmuşum...