özlüyorum

özlüyorum geçmişimi dünümü nedense kendimi cok suskun ve yalnız hissediyorum içimden hep aglamak geliyor sadece tutunacak bir dal arar gibiyim aslında nasıl bir arayıs içinde oldugumuda bilemiyorum yani düzenim bozulmus gibi buda belki calısmaktan ailemden ayrı kalmanın verdigi bir yıprantı bana ama sebep ne olursa olsun nasıl bir düzen içinde bulunursam bulunayım beni ayaga kaldıran birseyin varlıgını hissediyorum ve bu benim tek tesellim
- elcin_38 günlüğü
- Yorum göndermek için giriş yapın veya kayıt olun



Aramıza geçmişine özlem
Aramıza geçmişine özlem duyan bir kişi daha geldi , o zaman bu şarkıda 5nk'dan sana armağan olsun :
bende geleceğime özlem
bende geleceğime özlem duyuyom ühühü zaman nezamn geçicek böüüü
AÅŸka dair
Aşka dair saçmalıklarım,acemi adımlarım,tutsak yüreğim....
geçmişi özlemekle en güzel günlerin farkında olmuyorsun ondan bu suskunluk,etrafındakilerin farkında değisin ondan bu yalnızlık sen istediğin için yalnızsın yoksa yalnız olduğunu nerden biliceksin.Dönüp dönüp içine bakıyorsun görmek istediklerini çoktan geride bıraktın onun için özlüyorsun.Kendini bıraktığın boşluktan inancınla geri çıkıyorsun.Ne güzel çıkabiliyorsun bak ya çıkamayanlar vay hallerine
hayattta herkesin bir
hayattta herkesin bir tutunduğu dal vardır muhakkakki ama yinede büyümek zaman aşımına uğramak insanı içinde bulundugu durumdan bile uzaklastırıyor cogu zaman çocuk olarak kalmak vardı dertsiz kedersiz sorunsuz yaşam kadar ne zevk verir insana bana çocuklugumu verin......
çocukluğa geri dönmek
çocukluğa geri dönmek nekadar güzel geliyor kulağa omuzlarındaki tüm sorumlulukları bir köşeye atarak umursamazsızca hayatta olup bitenlere aldırış etmeden sadece oynamak .. ama büyüyoruz sorumluluklarımız yüklerimiz artıyor özlemlerimiz ise daha artıcak ama başka şeylerdende tat alıcaz eee yaşamın kendisi bu
epey zamandir yazmadım
epey zamandir yazmadım buraya çünkü yogunum nasıl bir yogunluk denilirse buna tabi havalardanmıdır nedir cok canım sıkılıyor moralim sıfırlanıyor hep ailemi özlüyorum onlardan uzak bir hayatta yasamak zor geliyor galiba bana ama beni buraya baglayan sevgili eşim ve tabi dünya tatlısı biricik kızım elçin berra
hayattan koptuk sanki nerdeyse nedendir bilinmez ask sevgi dolu dolu ama cok monoton bir hayat ahh kızım zaten kendi basına bir hükümdar kralice sanki ne derse yaptırıyor ne isterse oluyor napalım katlanacagız artık keske cocuk olsaydım hep öle kalsaydım ne güzel ohhh dertsiz kedersiz sorunsuz hep yiyor içiyor yatıyor ama o daha cok küçük benim prensesim sadece 9 aylık
ne komik demi bu aydaki bir bebegin anne ve babasına her istedigini daha şimdiden yaptırması
onu cok seviyorum